نام تاریخی و کهن «طرقرود» پیوندی ناگسستنی با جغرافیا، راههای باستانی و منابع آبی این دیار دارد. در ریشهیابی این واژه، «طرق» جمع مکسر «طریق» به معنای راهها و گذرگاهها است. این شهر تاریخی از دیرباز به عنوان چهارراهی ارتباطی و مسیر عبور کاروانهای تجاری در مرکز فلات ایران شناخته میشده است. بخش دوم نام یعنی «رود»، اشاره به جریان حیاتبخش چشمهسارها و رودخانههای فصلی دارد که از دامنههای کرکس سرچشمه میگیرند. از این رو، طرقرود به معنای «سرزمین راهها و آبهای جاری»، نمادی از سرسبزی، تمدن پایدار و میهماننوازی در دل کویر است.